Nog steeds oogst de hoofdpersoon veel bewondering wanneer hij vertelt over zijn successen als straatmuzikant in Parijs, ook al was dat in de jaren ’90. In metrogangen en op het plein voor Musée d’Orsay verdiende hij als negentienjarige met zijn vioolspel bakken met geld. Hij ontmoette boeiende figuren, zoals Milan de fagottist en de aantrekkelijke Julie, een studente aan de kunstacademie.
Wanneer Julie na vijfentwintig jaar weer contact met hem zoekt en naar Nederland wil komen, raakt hij in paniek.
Klopt het wat hij zich herinnert? Zal zij zaken boven water halen die beter onder water hadden kunnen blijven? Om gebeurtenissen helder te krijgen, probeert hij het verhaal van toen te reconstrueren. En om Julie te vinden voordat het misgaat, blijkt een bezoek aan Parijs onvermijdelijk.
De laatste klanken van Icarus is een psychologische roman vol kleurrijke en muzikale herinneringen, een verhaal over verlangen en hoogmoed, over waarheid en fantasie.
Recensies en interviews
- Interview in Bazarow Magazine 22-10-’22
- Recensie op Tzum 20-11-’22
- Interview in Algemeen Dagblad 14-12-’22
- Interview bij Opium door Annemieke Bosman, NPO Klassiek 10-1-’23
- Recensie in Den Haag Centraal 12-1-’23
- Recensie in De Telegraaf 20-1-’23
- Interview in Literair Nederland 26-1-’23
- Recensie op De Correspondent
- Recensie op Mappalibri 5-5-’23
- Radio-uitzending Een goedemorgen met… op NPO Klassiek 29-7-’23
‘De auteur speelt geraffineerd met illusie en geeft stof tot nadenken.’
Marjon Nooij op Tzum – 20 nov. 2022
‘Hij schept achteloos een straatmuzikaal universum waarin gaandeweg zekerheden wegvallen. Bijna alles is wat je wilt dat het is. Weer zo’n boek dat je mist zodra je het uit hebt.’
Marc Chavannes op De Correspondent – 3 mei 2023
‘…een intelligent en stilistisch erg sterk boek. Van Meijgaard vertelt een helder verhaal waarin een raadsel verklaard wordt, maar toch intact blijft.’
Thijs Kramer in Den Haag Centraal – 12 jan. 2023
‘Kunstig vervlecht hij personages en speelt hij een spel met het geheugen.’
Lies Schut in De Telegraaf – 20 jan. 2023
‘Een subtiele, aangenaam weemoedige toon die alles in een herfstige gloed zet.’
Maarten Dessing in Boekenpost – maart/april 2023



